Back
2025 MarsdenLR 3832
HIGH COURT MALAYA SHAH ALAM
EUM REALTY SDN BHD – Appellant
Versus
INTER FORMULA (M) SDN BHD – Respondent
[Civil Appeal No: BA-12ANCvC-77-12/2024]
A court must conduct a full trial to determine issues of vicarious liability, as these involve mixed questions of fact and law that cannot be resolved through preliminary applications alone.
Headnote:(A) Rules of Court 2012 - Order 33 r 2, Order 15 r 6, Order 18 r 19(1) - Appeal against dismissal of application to determine preliminary issues and remove defendant - Court found that issues of liability and employment status require full trial and cannot be determined solely by contractual documents. (Paras 3, 20, 28)
(B) Vicarious Liability - Determination of liability involves mixed questions of fact and law; thus, a full trial is necessary to assess the nature of the relationship between the parties. (Paras 28, 30)
Facts of the case:
The appellant, a real estate agency, appealed against the Sessions Court's dismissal of its application to resolve preliminary issues regarding its liability for the actions of its agent, the second defendant, in a tenancy dispute involving allegations of fraud. (Paras 1, 4, 6)
Findings of Court:
The court upheld the Sessions Court's decision, indicating that the determination of vicarious liability should be assessed through a full trial rather than a preliminary ruling. (Paras 20, 30)
Issues: The primary issue was whether the Sessions Court erred in dismissing the appellant's application to resolve its liability as a defendant before the full trial. (Paras 3, 15)
Ratio Decidendi: The court held that the nature of the contractual relationship and the determination of vicarious liability required a comprehensive examination of evidence during a full trial rather than a preliminary hearing, thereby affirming the Sessions Court's ruling. (Paras 28, 30)
Result: Appeal dismissed with costs.
Introduction
[1] This is an appeal by EUM Realty Sdn Bhd, the Third Defendant in the Sessions Court, pursuant to O 55 r 5 of the Rules of Court 2012, against the decision of the learned Sessions Court Judge in dismissing its application in encl 19 with costs in the cause.
[2] Enclosure 19 at the Sessions Court was premised on O 33 r 2 and/or O 15 r 6 and/or O 18 r 19(1) of the Rules of Court 2012.
The Appellant had sought the following in its application in encl 19:
• Bahawa soalan dan/atau isu yang tertimbul daripada tindakan Plaintif didengar atau dilupuskan dan/atau dibicarakan terlebih dahulu sebagai isu preliminary sebelum pendengaran isu-isu dan/atau soalan-soalan lain tindakan Plaintif menurut Aturan 33 Kaedah 2 Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012; dan
• Mahkamah memberikan perintah yang sesuai berkenaan dengan keputusan yang didapati daripada pendengaran isu di permohonan ini;
• Bahawa D3 dikeluarkan sebagai salah satu Defendan-Defendan dan/atau diberikan kebenaran untuk menarik diri daripada tindakan ini berdasarkan antara lain A 15 k 6 Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012; dan
• Bahawa Writ Saman dan Pernyataan Tuntutan bertarikh 8 December 2023 dibatalkan terhadap D3.
The Issue In This Appeal
[3] The primary issue in this appeal is whether the Sessions Court had erred in law and/or in fact in dismissing the Appellant's Notice of Application in encl 19.
The Pertinent Background Facts
[4] The relevant background facts have been outlined by the learned Sessions Court Judge in paragraphs [5] to [10] of her grounds of judgment.
[5] For the sake of completeness and to provide the full factual and procedural background, the relevant portion of the learned Sessions Court's grounds is reproduced below.
[5] Defendan Pertama merupakan tuanpunya tanah di kawasan perindustrian Sime UEP Industrial Park, Shah Alam ("Tanah itu"). Defendan Ke-2-pula adalah ejen hartanah yang dilantik oleh Defendan Pertama untuk menyewa Tanah itu kepada Plaintif.
[6] Dalam tuntutan ini, Plaintif mendakwa, inter alia, bahawa Defendan Ke-2 telah melakukan frod terhadap Plaintif dan menukar terma-terma perjanjian penyewaan yang dipersetujui oleh pihak-pihak kepada terma terma yang lain ketika mendapatkan tandatangan Plaintif ke atas perjanjian penyewaan di antara Plaintif dan Defendan Pertama.
[7] Selain itu, Plaintif mengatakan bahawa representasi-representasi telah diberikan oleh Defendan Ke-2 kepada Plaintif berkenaan terma- terma penyewaan tersebut dan berkenaan kerja-kerja yang akan dilakukan oleh Defendan Pertama sebelum Plaintif mengambil milikan kosong Tanah itu. Plaintif mendakwa bahawa representasi-representasi yang dibuat oleh Defendan Ke-2 itu tidak dipenuhi oleh Defendan Pertama.
[8] Maka perbicaraan tindakan ini akan merangkumi isu berkenaan pengingkaran terma-terma penyewaan oleh Defendan Pertama dan juga berkenaan representasi-representasi yang dibuat oleh Defendan Ke-2 dan frod yang dilakukan oleh Defendan Ke-2 terhadap Plaintif. Selain itu, terdapat isu liabiliti Defendan Pertama dan Defendan Ke-3 bagi frod yang dilakukan oleh Defendan 2 terhadap Plaintif.
[9] Plaintif telah dalam tuntutannya memplidkan bahawa Defendan Ke-2 adalah pekerja Defendan Ke-3. Plaintif juga memplidkan bahawa Defendan Ke-3 berliabiliti terhadap Plaintif:
9.1 secara vikarius bagi salah laku Defendan Ke-2 terhadap Plaintif;
9.2 di bawah undang-undang am dan statut berkenaan liabiliti ejen hartanah;
9.3 di bawah doktrin estoppel kerana Defendan Ke-3 telah membenarkan atau mengetahui mengenai representasi- representasi oleh Defendan Ke-2 kepada orang awam termasuk Plaintif bahawa Defendan Ke-2 adalah sebahagian daripada organisasi Defendan Ke-3 dan adalah ejen atau pekerjanya; dan
9.4 Defendan Ke-3 mempunyai obligasi terhadap Plaintif yang tidak boleh didelegasikan kepada Defendan Ke-2 dan oleh itu berliabiliti untuk salah laku Defendan Ke-2 terhadap Plaintif.
[10] Defendan Ke-3 menafikan bahawa Defendan Ke-2 adalah pekerjanya dan menyatakan bahawa Defendan Ke-2 adalah k
