INI ADALAH satu rujukan yang dibuat di bawah subseksyen 20(3) Akta Perhubungan Perusahaan 1967 yang timbul daripada pembuangan kerja PUAN ASMAH BINTI MOHAMED JALI (selepas ini disebut sebagai "Yang Menuntut") oleh TNT OVERNITE (M) SDN. BHD (selepas ini disebut sebagai "Syarikat") pada 9 Julai 2003.

AWARD

Perbicaraan kes ini telah dimulakan pada 8 Julai 2008. Kes telah dimulakan oleh pihak Syarikat. Setelah memanggil 2 orang saksi untuk memberi keterangan bagi pihak Syarikat, Syarikat telah menutup kesnya.

Pihak Yang Menuntut telah memanggil Yang Menuntut sendiri sebagai CLW1 untuk memberi keterangan. Kenyataan bertulis oleh CLW1 yang ditanda sebagai CLWS1 telah dikemukakan sebagai keterangan dalam pemeriksaan awal.

Bagi soalan akhir CLWS1 iaitu soalan 30 yang berbunyi:

Q: What are your prepare to this Honourable Court.

A: I humbly pray to this Honourable Court to award lost wages together with reasonable compensation for the loss, suffering and humiliation I had to go through for something I did not commit.

Semasa disoal balas peguam pihak Syarikat turut menanyakan:

Q: Refer to Question and Answer 30. You are not asking for reinstatement.

A: No.

Diperingkat ini peguam pihak Syarikat membangkitkan bantahan awal bahawa Mahkamah ini tidak mempunyai bidang kuasa untuk terus mendengar kes ini dan memohon pihak Mahkamah menolak tuntutan Yang Menuntut. Peguam Yang Menuntut pula menjawab bahawa merujuk kepada Statement of Case bertarikh 28 Mac 2006 Yang Menuntut telah menuntut reinstatement.

ISU

Isu yang berbangkit dalam kes ini adalah sama ada Mahkamah ini mempunyai bidang kuasa untuk mendengar tuntutan Yang Menuntut yang menyatakan beliau cuma mahukan pampasan dan ganti rugi kewangan dan bukannya reinstatement.

UNDANG-UNDANG

Apabila seorang pekerja itu dipecat dan memfailkan aduan di bawah s. 20(1) Akta Perhubungan Perusahaan 1967, remedi utama yang diminta oleh pekerja itu adalah reinstatement.

Seksyen tersebut berbunyi:

"where a workman, irrespective of whether he is a member of a trade union of workmen or otherwise, considers that he has been dismissed without just cause or excuse by his employer, he may make representations in writing to the Director General to be reinstated in his former employment; the representations may be filed at the office of the Director General nearest to the place of employment from which the workman was dismissed."

Dalam kes Hong Leong Equipment Sdn. Bhd v. Liew Pook Chuan and another [1997] 1 CLJ 686; [1996] 1 MLJ 481 di muka surat 514:

"Reinstatement is the primary remedy in Industrial Law, and an acceptance of it or an unreasonable rejection of by the workmen must be treated as having put an end to the dispute".

Dalam kes Holiday Inn Kuching v. Elizabeth Lee Chai Siok [1992] 2 CLJ 521 (Rep); [1992] 1 CLJ 141 di mana Yang Menuntut dalam kes ini pada mulanya memohon reinstatement dan kemudian mengubah kepada ganti rugi in lieu of reinstatement dan Mahkamah Perusahaan mengawardnya dengan ganti rugi in lieu of reinstatement.

Pihak Syarikat memohon certiorari untuk mengenepikan keputusan Mahkamah Perusahaan ini atas alasan bahawa Mahkamah Perusahaan tidak mempunyai bidang kuasa untuk mengaward ganti rugi in lieu of reinstatement disebabkan Yang Menuntut tidak memohon reinstatement daripada pihak Syarikat. Ini adalah kerana Yang Menuntut telah mendapat pekerjaan yang lebih baik.

Y.A. Haidir Mohd. Nor dalam kes ini telah memutuskan bahawa:

"1) The representations by the Minister to the Industrial Court under s. 20(3) of IRA must necessarily confine to representations for reinstatement by virtue of s. 20(1). The power to make an award by the Industrial Court is provided by s. 30(1). It would clearly appear therefore that if a workman does not require reinstatement, there would not be a reference to the Industrial Court under s. 20(3) of the IRA.

2) The Industrial Court ...

3) The learned Chairman ...

4) The decision of the Industrial Court ...

5) The respondent clearly could not come within the pr