The court emphasizes rehabilitation and mitigating factors in sentencing, particularly for young offenders.

[1] The appellant's appeal is in respect of inadequacy of sentence imposed by the learned High Court judge. The accused pleaded guilty to the alternative charge to an offence under s 39B of the Dangerous Drugs Act 1952 ( DDA ). The alternative charge read as follows:-

"Bahawa kamu pada 12 Julai 2013 jam lebih kurang 7.30 malam, bertempat di pintu gate 2, kawasan parking bahagian belakang Pusat Beli Mydin, USJ1, Subang Jaya, di dalam Daerah Petaling, di dalam Negeri Selangor Darul Ehsan di dapati memiliki dadah berbahaya, iaitu sejumlah berat bersih: 922 gram 'Cannabis' tanpa sebarang kebenaran atau kuasa untuk memilikinya di dalam mana-mana undang-undang dan peraturan yang ternyata di dalam Akta ini. Oleh itu kamu telah melakukan kesalahan di bawah s 39A(2) Akta Dadah Berbahaya 1952 dan boleh dihukum di bawah s 39A(2) Akta yang sama (Pindaan 2007)."

[2] The maximum sentence for the alternative charge was imprisonment for life or for a term which shall not be less than 5 years, and he shall also be punished with whipping of not less than 10 strokes. The learned judge had imposed 8 years imprisonment and 10 strokes based on several mitigating factors advanced by learned counsel for the accused.

[3] The learned deputy public prosecutor before the High Court had not in any way rebutted the facts relating to mitigation. From the records as well as the submission before us, the learned DPP was only asserting on the point that drug offence are serious offence and the sentence must reflect the gravity taking into account public interest. In support of heavy sentence, the learned DPP at the High Court had relied on three cases which the learned judge had captured in the judgment. The said submission of the DPP as summarized by the learned judge read as follows:

"Timbalan Pendakwa Raya terpelajar berhujah bahawa hukuman yang diperuntukkan di bawah s 39A(2) ADB 1952 adalah berat dan digubal kerana kesalahan memiliki dadah adalah kesalahan yang amat serius kerana dadah dianggap sebagai musuh nombor satu negara dan menjadi ancaman kepada negara.

Seterusnya dihujahkan bahawa kesan penyalahgunaan dadah ini memberi impak yang buruk kerana ia membawa kepada keruntuhan gejala sosial, ekonomi dan sebagainya. Masalah penyalahgunaan dadah ini akan menyebabkan kemajuan dan pembangunan yang dicapai selama ini tidak akan berkekalan sekiranya masalah ini tidak dapat diatasi dengan segera.

Oleh yang demikian, Timbalan Pendakwa Raya menghujahkan bahawa ancaman dan kesan yang negatif akibat dari penyalahgunaan dadah perlu diatasi dan ditangani dengan menguatkuasakan hukuman yang berat dan setimpal sebagaimana yang diperuntukkan di bawah s 39A(2) ADB 1952.

Timbalan Pendakwa Raya juga berhujah dari segi kepentingan awam dengan menyatakan penyalahgunaan dadah boleh mengakibatkan kewujudan kesalahan jenayah lain seperti rompakan, samun bersenjata serta jenayah terhadap tubuh badan dan pembunuhan. Dalam keadaan ini Mahkamah memainkan peranan yang amat penting dalam melindungi masyarakat dari terjebak dengan gejala dadah ini.

Seterusnya dihujahkan oleh Timbalan Pendakwa Raya ialah jumlah dadah yang berat iaitu sebanyak 922 gram Cannabis. Dikhuatiri sekiranya hukuman ringan dikenakan, OKT akan berjinak-jinak semula dengan kesalahan seumpama ini dan akan mempengaruhi rakan-rakan yang lain.

Timbalan Pendakwa Raya juga merujuk kes-kes yang telah diputuskan oleh Mahkamah yang melibatkan kesalahan memiliki dadah Cannabis seperti kes Nadzri Nordin v. PP (Unreported), di mana Mahkamah Rayuan menjatuhkan hukuman penjara 15 tahun dan 10 sebatan dan berat dadah Cannabis ialah 214.1 gram dan 1