Defamation liability established for editorial advisers hinges on established roles in publication, with written evidence reaffirming such responsibility.

Headnote:(A) Evidence Act 1950 - Section 94 - Defamation - Appellant's liability as an editorial adviser - High Court found that the appellant was a member of the editorial board and thus liable for the defamatory publication - Evidence presented by the plaintiff was deemed convincing, and the appellant's defence was rejected as lacking credibility. (Para 21)

(B) Burden of proof in civil cases - It was clarified that the burden of proof lies with the plaintiff to establish facts on a balance of probabilities, which was fulfilled in this case. (Paras 22 and 23)

Facts of the case:
The appellant was implicated in a defamation claim due to an article published by the 5th defendant, and argued non-involvement as a mere stringer. The High Court ruled against the appellant based on the evidence presented.

Findings of Court:
The appellant was found liable for the defamatory publication, with clear documentation supporting his position on the editorial board.

Issues: The primary issue was the extent of the appellant's involvement in the publication and dissemination of the defamatory article.

Ratio Decidendi: The court held that oral testimony contradicting written documentation was inadmissible, reinforcing the appellant's liability through his documented role in the publication.

Result: Appeal dismissed, with costs awarded.

Abdul Wahab Patail JCA:

[1] The appellant Datuk Raja Ahmad Zainuddin Bin Raja Omar appealed against the decision of the High Court that:

"22. Berdasarkan keterangan secara keseluruhan atas imbangan kebarangkalian saya mendapati bahawa plaintif berjaya (membuktikan) tuntutan terhadap defendan ketiga. Oleh itu saya membenarkan tuntutan plaintif dengan kos untuk ditaksir.

23. Berhubung gantirugi yang dituntut, saya membenarkan gantirugi am kepada plaintif yang mana jumlahnya hendaklah ditaksirkan oleh Timbalan Pendaftar. Bagi tuntutan gantirugi teladan dan melampau, saya mendapati ianya gagal dibuktikan."

[2] The cause of action was defamation by an article written by the 1st defendant M Goenawan Mohamed and published by the 5th defendant Mingguan Watan. The 2nd defendant was the Publisher and Chief Editor of the 5th defendant. The appellant was named 3rd defendant in a civil suit commenced by the respondent Perbadanan Kemajuan Iktisad Negeri Kelantan. The 4th defendant was the owner of the 5th defendant. The 6th defendant was a company responsible for the distribution of the newspaper "Mingguan Watan Bil 17, Ahad 21-27 Disember 2008", throughout Malaysia.

[3] Only the 3rd defendant, allegedly the adviser to the editorial board, filed an appearance and a defence.

[4] In his defence, the appellant admitted this part of the statement of claim:

1. Plaintif merupakan sebuah perbadanan yang ditubuhkan di bawah Enakmen Perbadanan Kemajuan Iktisad Negeri Kelantan 1966, (KELANTAN NO 10 TAHUN 1966) yang beralamat di Tingkat 9-11, Bangunan PKINK, Jalan Tengku Maharani, 15000 Kota Bharu, Kelantan.

2. Bahawa defendan pertama pada masa yang material adalah seorang wartawan di akhbar Mingguan Watan (defendan kelima).

3. Bahawa defendan kedua pada masa yang material adalah merupakan Penerbit dan Ketua Editor di akhbar Mingguan Watan (defendan kelima).

4. Bahawa defendan ketiga pada masa yang material adalah merupakan Penasihat Jabatan Pengarang Mingguan Watan (defendan kelima) dan merupakan Ahli Dewan Undangn Negeri Kubu Gajah, Perak.

5. Bahawa defendan keempat pada masa yang material adalah merupakan sebuah syarikat yang memiliki, menjalankan dan menerbitkan akhbar Mingguan Watan (defendan kelima).

6. Bahawa defendan kelima pada masa yang material adalah merupakan sebuah akhbar mingguan keluaran defendan keempat dan berpermit KDN: PP15852/08/2009(022178).

7. Bahawa defendan keenam pada masa yang material adalah merupakan sebuah syarikat yang bertanggungjawab mengedarkan akhbar Mingguan Watan Bil 17, Ahad 21-27 Disember 2008 ke pasaran di seluruh Malaysia.

8. Bahawa defendan pertama bertanggungjawab menulis berita di mukasurat hadapan Mingguan Watan Bil 17, Ahad 21-27 Disember 2008 yang bertajuk SIASAT PEMIMPIN-PEMIMPIN PAS KELANTAN SELEWENG EKUITI PKINK yang mana berita tersebut adalah satu tohmahan yang tidak benar terhadap plaintif.

9. Bahawa defendan kedua adalah individu yang bertanggungjawab mengetuai operasi, mengawalselia, membuat suntingan dan menapis semua berita yang disiarkan oleh Mingguan Watan (defendan kelima) yang mana menjadi tugasnya menyebabkan berita fitnah tersebut boleh tersiar.

[5] In his defence, the appellant maintained:

(a) Defendan ketiga bukan merupakan penasihat kepada Jabatan Pengarang bagi defendan kelima. Malahan defendan ketiga hanyalah merupakan "stringer" bagi defendan kelima.

(b) Defendan ketiga tidak ada kena mengena, tidak mempunyai pengetahuan dan tidak pernah dirujuk langsung berhubung dengan artikel-artikel yang menjadi asas tuntutan plaintif sebelum mahupun selepas penyiaran serta pengedarannya untuk edisi Mingguan Watan (defendan kelima) 21-27 Disember 2008. Plaintif sendiri tidak tahu samada defendan ketiga telah menasihatkan atau cuai menasihatkan Jabatan Pengarang seperti yang didakwa.

(c) Defendan ketiga pada setiap masa material tidak mempunyai pengetahuan berhubung dengan perenggan 11 hingga 19 pernyataan tuntutan.

(d) Defendan ketiga pada setiap masa material tidak mempunyai pengetahuan berhubung dengan perenggan 1

Click Here to Read the rest of this document

2013 MarsdenLR 680

COURT OF APPEAL PUTRAJAYADATUK RAJA AHMAD ZAINUDDIN RAJA OMAR – AppellantVersusPERBADANAN KEMAJUAN IKTISAD NEGERI KELANTAN – Respondent[Civil Appeal No: D-01 (IM)-680-11-2011]

Defamation liability established for editorial advisers hinges on established roles in publication, with written evidence reaffirming such responsibility.

Cases Referred (2)

COURT OF APPEAL PUTRAJAYA
DATUK RAJA AHMAD ZAINUDDIN RAJA OMAR – Appellant
Versus
PERBADANAN KEMAJUAN IKTISAD NEGERI KELANTAN – Respondent
[Civil Appeal No: D-01 (IM)-680-11-2011]