PENGHAKIMAN

Roszianayati Ahmad H:

Pengenalan

[1] Melalui Notis Usul, pemohon, 47 tahun, telah memohon di mahkamah ini agar satu Writ Habeas Corpus dikeluarkan bagi membebaskan pemohon yang sedang menjalani tahanan selama 2 tahun di Pusat Pemulihan Akhlak Simpang Rengam, Johor.

[2] Mahkamah telah menolak permohonan pemohon dengan alasan-alasan yang akan dinyatakan di bawah.

Fakta Kes

[3] Pemohon telah ditangkap oleh polis pada 11 Jun 2024 jam lebih kurang 7.00pm. Satu Perintah Tahanan bertarikh 5 Ogos 2024 telah dikeluarkan terhadap pemohon di bawah s 6(1) Akta Dadah Berbahaya (Langkah-Langkah Pencegahan Khas) 1985 ("Akta tersebut") oleh Timbalan Menteri Dalam Negeri Malaysia (TMDN) yang memerintahkan agar pemohon ditahan selama 2 tahun bermula 5 Ogos 2024 di Pusat Pemulihan Akhlak Simpang Rengam, Johor ("PPA Simpang Rengam").

[4] Pemohon telah menimbulkan 3 isu yang mewajarkan pemohon dilepaskan.

Prinsip-Prinsip Berkenaan Undang-Undang Pencegahan

[5] Permohonan semakan kehakiman bagi mencabar Perintah Tahanan yang dikeluarkan di bawah Akta tersebut hanya boleh dibuat atas alasan ketidakpatuhan prosedur mandatori semasa suatu tindakan atau keputusan itu dibuat. Ini bermakna mahkamah ini tidak mempunyai bidang kuasa untuk menyemak tindakan dan keputusan yang dibuat berdasarkan budi bicara. Seksyen 11C Akta tersebut menyatakan dengan jelas:

(1) There shall be no judicial review in any court of, and no court shall have or exercise any jurisdiction in respect of, any act done or decision made by the Yang di-Pertuan Agong or the Minister in the exercise of their discretionary power in accordance with this Act, save in regard to any question on compliance with any procedural requirement in this Act governing such act or decision.

(2) The exception in regard to any question on compliance with any procedural requirement in subsection (1) shall not apply where the grounds are as described in s 6A

[6] Justeru, mahkamah ini harus memberikan kesan terhadap pindaan Akta tersebut apabila Parlimen telah memasukkan peruntukan s 11C pada 24 Ogos 1989. Ia adalah sepertimana yang diputuskan oleh Mahkamah Persekutuan di dalam kes Lee Kew Sang v. Timbalan Menteri Dalam Negeri Malaysia & Ors; [2005] 2 MLJ 631; [2005] 3 CLJ 914; [2005] 4 AMR 724

In our view, courts must give effect to the amendments. That being the law, it is the duty of the courts to apply them. So, in a habeas corpus application where the detention order of the Minister made under s 4(1) of the Ordinance or, for that matter, the equivalent ss in ISA 1960 and DD(SPM) Act 1985, the first thing that the courts should do is to see whether the ground forwarded is one that falls within the meaning of procedural non-compliance or not. To determine the question, the courts should look at the provisions of the law or the rules that lay down the procedural requirements. It is not for the courts to create procedural requirements because it is not the function of the courts to make laws or rules. If there is no such procedural requirement then there cannot be non-compliance thereof. Only if there is that there can be non-compliance thereof and only then that the courts should consider whether, on the facts, there has been non-compliance.

[7] Di samping itu, undang-undang juga telah menetapkan bahawa beban untuk membuktikan bahawa pemohon telah ditahan menurut undang-undang dan segala prosedur mandatori telah dipatuhi adalah di atas bahu pihak berkuasa yang menahan iaitu responden-responden sendiri. Ia adalah seperti yang diputuskan oleh Mahkamah Persekutuan di dalam kes SK Tangakaliswaran Krishnan v. Menteri Dalam Negeri Malaysia & Ors; [2009] 1 MLJ 149; [2009] 6 CLJ 705 yang menyatakan seperti berikut:

It is for the respondents to prove that the constitutional and statutory safeguards embodied in art 151 and s 6(1) were strictly complied with. The liberty of an individual should not be infringed upon even to the slightest extent without proof that the impugned infringement is in accordance with the Constitu